جملات الهام بخش و گل واژه های آموزنده 2 بهمن 1393

متــن قشـنـــگــــیه♥
بخونینش

یاد بگیر و یادت نره…

چه دلمون بخواد چه نخواد،
خدا یه وقتایی
دلش نمیخواد
ما چیزی که دلمون میخواد رو
داشته باشیم…!!

-هیچوقت خودتو
صد در صد خرج کسی نکن.!!

“دوستت دارم”
حرف ساده ایست،
هم گفتنش آسان است،
هم شنیدنش…

اما…
فهمش ساده ترین
دشوار دنیاست.!!

-هرجا دلت شکست،
خودت تیکه هاشو جمع کن.
تا هر کسی منت دستای
زخمیشو سرت نذاره…!!

-تنهاییت را پیش فروش نکن.
فصلش که برسد،
به قیمت میخرند…

-بعضی وقتا باید بد باشی
تا بفهمن خوب بودن،
وظیفه نیست…!!

-حرف دلتو بزنی،
دلشو میزنی.پس هیس…

-هرگز برای چیزی که
تقدیر تو نیست
اصرار نورز که پایانش
درماندگیست…!!

-این خیلی مهمه که
وقتی از زندگی کسی
رد میشی،
رد پای قشنگی از خودت
به یادگار بذاری…!!

و…
عزیزی میگفت:

همیشه آنقدر خوب باش که
بزرگترین تنبیه تو
برای دیگران،
گرفتن خودت از آنها باشد.!!!!

دو روز مانده به پایان جهان تازه فهمید که هیچ زندگی ای نکرده است،تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود.
پریشان شد و آشفته و عصبانی نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد.
داد زد و بد و بیراه گفت،خداسکوت کرد.جیغ زد و جار و جنجال راه انداخت،خدا سکوت کرد.آسمان و زمین را به هم ریخت،خدا سکوت کرد.به پر و پای فرشته و انسان پیچید،خدا سکوت کرد.کفر گفت،خدا سکوت کرد.
دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد.خدا سکوتش را شکست و گفت:عزیزم اما یک روز دیگر هم از دست رفت.تمام روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی،تنها یک روز دیگر باقی است.بیا این یک روز را زندگی کن.
لا به لای هق هقش گفت:اما با یک روز،با یک روز چه کار میتوان کرد؟
خدا گفت:آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند،گویی که هزار سال زیسته است و آنکه امروزش را در نمی یابد،هزار سال هم به کارش نمی آید.
آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستان او ریخت و گفت:حالا برو زندگی کن.او مات و مبهوت به زندگی نگاه میکرد که در گودی دستانش میدرخشید.اما میترسید حرکت کند،میترسید راه برود،میترسید زندگی از لا به لای انگشتانش بریزد.قدری ایستاد و با خودش گفت:وقتی فردایی ندارم نگه داشتن این زندگی چه فایده ای دارد.بگذار این زندگی را مصرف کنم.آن وقت شروع به دویدن کرد.
زندگی را نوشید،زندگی را بویید،چنان به وجد آمد که دید میتواند تا ته دنیا برود،میتواند بال بزد و پا روی خورشید بگذارد.
او در آن یک روز آسمان خراشی بنا نکرد،فرمولی را کشف نکرد،زمینی را مالک نشد،مقامی را به دست نیاورد،اما در همان یک روز زندگی کرد و با دقت به خورشید و کفش دوزک نگاه کرد.سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آنهایی که نمیشناختندش سلام کرد و برای آنهایی که دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد.
او در همان یک روز،آشتی کرد و خندید و سبک شد.لذت برد و سرشار شد و بخشید.عاشق شد و عبور کرد و تمام شد.او در همان یک روز زندگی کرد.
فردای آن روز فرشته ها در تقویم خدا نوشتند:…امروز او درگذشت،کسی که هزار سال زیست…

قــشنگ بود مرسی