اس ام اس های زیبا و پیامک های عاشقانه 18 اسفند 1393

جدیدترین اس ام اس های زیبا و پیامک و دل نوشته عاشقانه 18 اسفند 1393

جملات رمانتیک و دل نوشته های عشقولانه و SMS های احساسی

نمی دانم که بودی یا چه بودی
ولی بی حرف، قلبم را ربودی
نمی دانم که هستم یا چه هستم
ولی هر لحظه در فکر تو هستم

دل نوشته های احساسی دل نوشته های احساسی دل نوشته های احساسی دل نوشته های احساسی دل نوشته های احساسی دل نوشته های احساسی 

این دیگه بار آخره دارم باهات حرف میزنم

خداحافظ نامهربون میخوام ازت دل بکنم

سخت ولی من میتونم، سخته ولی من میتونم

این جمله انقدر میگم تا فراموشت کنم

تجربه بهترین درس است هرچه که حق التدریس ان گران باشد.

کاسب کهنه کار من! باز بساط می کنی؟
جنس دلت به شهر ما، خوب فروش می کند، عشق حراج می کنی؟
قلب اجاره می دهی؟ نرخ خریدنت مرا، خانه به دوش می کند…

 نمیدانم چرا چشمانم گاهی بی اختیار خیس می شوند

می گویند حساسیت فصلی است

آری من به فصل فصل این دنیای بی تو حساسم . . .

همیشه از همان ابتدای آشناییمان
در هراس چنین روزی بودم و کابوس دوری را میدیدم،

اکنون شد آنچه نباید میشد،

خداحافظ دلیل بودنم خداحافظ

من خودم را محتاج نمی دانم، زیرا طریقه قناعت را یاد گرفته ام.

تو صمیمی تر از آنی که دلم می پنداشت
دل تو با همه آینه ها نسبت داشت!

خاک پایت بوسه گاهم بود و بس / بر سر راهت نگاهم بود و بس

ای نگاهت تکیه گاه خستگی / عشق تو تنها گناهم بود و بس

تو که میدانستی با چه اشتیاقی خودم را قسمت میکنم پس چرا!…

زودتر از تکه تکه شدنم، جوابم نکردی …

برای خداحافظی خیلی دیر بود …

خیلی دیر

راز موفقیت را در زندگی کسانی اموخته اند که در زندگی موفق شده اند.

تو این دنیا، تو این عالم، میون این همه آدم
ببین من دل به کی دادم، به اون کس که نمی خوادم
دلم شیشه، دلش سنگه، واسه سنگه دلم تنگه

نفست باران است، دل من تشنه ی باریدن ابر، دل بی چتر مرا میهمان کن

بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمیارد

و باران ناامیدی بر سرم یکریز میبارد

چگونه بگذرم از عشق، از دلبستگی هایم؟

چگونه میروی با اینکه میدانی چه تنهایم

امروز تصمیم بگیرید به جای ان که قرباین تغییر باشید، استاد تغییر باشید.

نکند یوسف عمرم رود از مصر خیالت
باز آواره تنهایی چاهم بکنی…

یاد آن روزی که یاری داشتیم

این چنین خوار نبودیم، اعتباری داشتیم

ای که ما را در زمستان دیده ای با پشت خم

این زمستان را نبین، ما هم بهاری داشتیم

خداحافظ، توی ای همپای شب های غزل خوانی

خداحافظ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

اگر دشمنت با روی خوش نزدیکت شد،
در برابرش خموش باش و تنهایش بگذار.

تو مرجانی، تو در جانی تو مروارید غلطانی
اگر قلبم صدف باشد، میان آن تو پنهانی

نامه هایم که چراغ قلبت را روشن نکرد!

امشب تمامشان را بسوزان شاید بتوانی تنهایی ات را ببینی . . .

حالا که رفتنی شده ای طبق گفته ات باشه،

قبول لااقل این نکته را بدان:

آهن قراضه ای که چنان گرم گرم گرم در سینه می تپید دلم بود نامهربان،

خداحافظ

روزی صدبار با هم خداحافظی کردیم اما
افسوس معنای خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم

مهربونیات زیاده که هنوز خوب و صبورى
مثل یه حس قشنگى، حتى وقتى خیلى دورى

دلت آینه ایثار عشق است

نگاهت معنی بیدار عشق است

تو در آبادی دل خانه داری

تو را دیدن همان دیدار عشق است

از ما که گذشت

ولی به دیگری موقتی بودنت را گوشزد کن

تا از همان اول فکری به حال جای خالیت کند . . .

پرستو ها چرا پرواز کردند

جدایی را چرا آغاز کردند،

خوشا آنانکه دلداری ندارند

به عشقو عاشقی کاری ندارند

خداحافظ برای تو رهایی

برای من فقط درد جدایی

خداحافظ برای تو چه آسان

ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان

سرود انتظار تو ترانه دلم شده

باز امید دیدنت بهانه دلم شده

گرچه از فاصله ماه ز من دورتری

ولی انگار همین جا و همین دور و بری
ماه می تابد و انگار تویی می خندی

باد می آید و انگار تویی می گذری.

در غم عشق نبودی و محبت کردی / این هم از لطف شما بود و نمی‌دانستیم

من نکردم گله از عهد و وفاداری تو / عهد ما عهد جفا بود و نمی‌دانستیم

رنج بی‌عشقی و تنهایی و بی‌مهری یار / همه تقدیر خدا بود و نمی‌دانستیم

خدانگهدار عزیزم اما نمیشد باورم

توی چشام نگاه نکنی این لحظه های آخرم،

آخه چطور دلم بیاد

چشاتو گریون ببینم

کاش می شد همدلی را قاب کرد
ساکنان شهر غم را خواب کرد
کاش می شد نور چشمان تو را
جانشین ثابت مهتاب کرد

در جهان غصه کوتاهی دیوار مخور / حسرت کاخ رفیق و زر بسیار مخور

گردش چرخ نگردد به مراد دل کَس / غم بی مهری این مردم بی عار مخور

میرم ولی اینو بدون / چشم انتظارت میشینم

میرم ولی گریه نکن / نذار از عشقت بمیرم

بزار تو اوج بی کسی / با عکست آروم بگیرم

نازنین مثل قناری در قفس هر شب هوایت می کنم

آسمان کوچکی دارم فدایت می کنم

دل من در سبد عشق به نیل تو فتاد

نگهش دار، به موسی شدنش می ارزد…

بگذار بگویند خسیسم

من دوستت دارم هایم را الکی خرج نمیکنم

جز برای مهربانی خودت . . .

پشت آن پنجره ی رو به افق، پشت دروازه ی تردید و خیال

لا به لای تن عریانی بید، من در اندیشه ی آنم که تو را،

وقت دلتنگی خود دارم و بس

راستـش را بگو

نکند تو همان “این نیـز” هستی که همیشه می گذری…؟

خواهش میکنم، بی حوصلگی هایم را ببخش، بدخلقی هایم را فراموش کن

بی اعتنایی هایم را جدی نگیر

در عوض من هم تو را می بخشم که مسبب همه ی اینهایی  . . .

اونی که دوستت داره زندگیشو پات میریزه که فقط شادیتو ببینه

تویی که دوست داشته میشی هزارتا ناز میکنی براش!

گاه می توان براى یک دوست چند سطر سکوت به یادگار گذاشت

تا او در خلوت خود هر طور که خواست آنرا معنا کند . . .

این جمله را هرگز فراموش نکن

“برای دوستت دارم بعضی ها مرسی هم زیاد است” . . .

در حنجره‌ام شور صدا نیست رفیق

یک لحظه دلم ز غم جدا نیست رفیق

بگذار که قصه را به پایان ببرم

آخر غم من یکی دو تا نیست رفیق . . .

دیدگانت را نبند، نگاهت را ندزد، تو که میدانی آیه آیه ی زندگیم

از گوشه ی چشمانت تلاوت می شود . . .

یک عمر قفس بست مسیر نفسم را / حالا که دری هست مرا بال و پری نیست

حالا که مقدر شده آرام بگیرم / سیلاب مرا برده و از من اثری نیست

بگذار که درها همگی بسته بمانند / وقتی که نگاهی نگران پشت دری نیست

تو مپندار که خاموشی من ذکر فراموشی توست

بلکه هر لحظه دلم مست تماشایى توست

اون لحظه که گفتی: یکی بهتر از تورو پیدا کردم

یاد اون روزایی افتادم که به 100 تا بهتر از تو گفتم من بهترینو دارم

چه رابطه مرموزی است میان پیداترین زخم و پنهانترین راز . . .

این بار مبلغ قبض موبایلم خیلی کم شده بود

اما اصلا خوشحال نشدم

هشتصد هزار و ششصد

عددی که تنهایی ام را به رخم  می کشید . . .

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

وقت است که یک چندی در خانه ی ما آیی

در خانه ی ما آمد،‌ آن پادشه خوبان

آن پادشه خوبان ‌داد از غم تنهایی . . .

احتیاط باید کرد

همه چیز کهنه می شود و اگر کوتاهی کنیم عشق نیز

بهانه ها جای حس عاشقانه را خوب می گیرند . . .

از تقدیر سرنوشت غمگین مباش

چه بسا سگ هایی بر روی اجساد شیرها رقصیدند

شادی کردند و خود را بزرگ پنداشتند

ولی نمی دانستند شیر، شیر می ماند و سگ، سگ . . .

باران همیشه می بارد، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند.

نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن . . .

عقل گفت که دشوارتر از مردن چیست؟

عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است . . .