میتوان زیبا زیست
نه چنان سخت که از عاطفه دلگیر شویم
نه چنان بی مفهوم که بمانیم میان بد و خوب
لحظه ها میگذرند
گرم باشیم پر از فکر و امید
عشق باشیم و سراسر خورشید
زندگی همهمه مبهمی از رد شدن خاطره هاست
هر کجا خندیدیم هر کجا خنداندیم
زندگانی آنجاست
بی خیال همه تلخی ها
خدایا!
از بد کردن آدم هایت شکایت داشتم به درگاهت…
اما شکایتم را پس می گیرم..
من نفهمیدم،فراموش کرده بودم که بدی راخلق کردی تا هرزمان که دلم گرفت از آدم هایت،نگاهم به تو باشد
(شهیدچمران)
وقتی میمیری تو را به اسمت صدا نمیکنند و درباره تو میگویند: جسد کجاست ؟
و بعد از غسل دادنت میگویند :جنازه کجاست ؟
وبعد از خاکسپاریت میگویند: قبر میت کجاست ؟
همه لقب ها و پست هایی که در دنیا داشتی بعد از مرگت فراموش میشه
مدیر ، مهندس ، مسؤول ، دکتر، بازرس…
پس فروتن و متواضع باشیم…نه مغرور و متکبر…
تمام غصه ها دقیقا از همان جایی آغاز می شوند
که ترازو بر می داری
می افتی به جان دوست داشتنت .
اندازه می گیری !
حساب و کتاب می کنی !
مقایسه می کنی !
و خدا نکند حساب و کتابت برسد به آنجا که
زیادتر دوستش داشته ای ،
که زیادتر دل داده ای ،
که زیادتر گذشته ای ،
که زیادتر بخشیده ای ،
به قدر یک ذره ،
یک نقطه ،
یک ثانیه حتی !
درست از همانجاست که توقع آغاز می شود
و توقع آغاز همه ی رنج هایی است که به نام عشق می بریم …
توکل چه کلمه زیبایی ست “تو” و “کل”…
وقتی “تو” ، “کل” را داری ..
به چه می اندیشی؟؟
ناراحت چه هستی ؟؟
وقتی با کلْ ، هستی..
با کل دنیا ..
با کل جهان هستی..
دلت قرص باشد..
چه زیباست “توکل”!!
توکل یعنی : اجازه دادن به خداوند که خودش تصمیم بگیرد.
تنها خداوندست که بهترینها را برای بندگانش رقم میزند.
فقط بخواهیم و آ رزو کنیم، اما پیشاپیش شاد باشیم وایمان داشته باشیم که رویاهایمان همچون بارانی در حال فرو ریختن اند.
پیشا پیش شاد باشیم و شکر گزار !
چرا که خداوند نه به قدر رویاهایمان بلکه به اندازه ایمان واطمینان ما انسانهاست، که می بخشد.
ﻫﺮﺍﺯﮔﺎﻫﻲ..
ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻫﺮﺱ ﻛﻦ..
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎی ﺍﺿﺎﻓﻴﺖ ﺭﺍ ﺑﺰﻥ..
ﭘﺎی ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎی ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺍﺕ ﺑﺎﻳﺴﺖ..
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺨﺘﻲ ﻫﺎﻳﺖ،ﺩﺭﺩ ﻫﺎﻳﺖ..
ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﻲ ﻛﻦ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ..
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺑﺪﺕ ﺭﺍ،ﺳﺒﻚ ﻛﻦ ﻓﻜﺮﺕ ﺭﺍ..
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺁﺯﺍﺭﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ..
ﺭﻳﺎﺿﻴﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺵ..
ﺣﺴﺎﺏ ﻭ ﻛﺘﺎﺏ ﻛﻦ،ﺧﻮﺑﻴﻬﺎی ﺯﻧﺪﮔﻴﺖ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﻛﻦ..
ﺁﺩﻣﻬﺎی ﺑﺪ ﺯﻧﺪﮔﻴﺖ ﺭﺍ ﻛﻢ ﻛﻦ..
ﺻﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ کن..
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ..
میتوان زیبا زیست
نه چنان سخت که از عاطفه دلگیر شویم
نه چنان بی مفهوم که بمانیم میان بد و خوب
لحظه ها میگذرند
گرم باشیم پر از فکر و امید
عشق باشیم و سراسر خورشید
زندگی همهمه مبهمی از رد شدن خاطره هاست
هر کجا خندیدیم هر کجا خنداندیم
زندگانی آنجاست
بی خیال همه تلخی ها
مرحوم آیت الله العظمی بهجت :
به چیزی غیر از توکّل و یاد خدا برای انسان، آرامش حاصل نمی شود.
و چیزی غیر از اعراض از یاد خدا و غفلت، زندگی را تلخ و ناگوار نمی کند.
خدایا!
از بد کردن آدم هایت شکایت داشتم به درگاهت…
اما شکایتم را پس می گیرم..
من نفهمیدم،فراموش کرده بودم که بدی راخلق کردی تا هرزمان که دلم گرفت از آدم هایت،نگاهم به تو باشد
(شهیدچمران)
وقتی میمیری تو را به اسمت صدا نمیکنند و درباره تو میگویند: جسد کجاست ؟
و بعد از غسل دادنت میگویند :جنازه کجاست ؟
وبعد از خاکسپاریت میگویند: قبر میت کجاست ؟
همه لقب ها و پست هایی که در دنیا داشتی بعد از مرگت فراموش میشه
مدیر ، مهندس ، مسؤول ، دکتر، بازرس…
پس فروتن و متواضع باشیم…نه مغرور و متکبر…
بدون حضور خدا جایی نرو…
به خیالت که به آبادی میرسی؟؟؟؟؟؟؟؟؟
نه رفیق!!!!!
چراغی که در سیاهی میدرخشد چشم گرگ است…..
تمام غصه ها دقیقا از همان جایی آغاز می شوند
که ترازو بر می داری
می افتی به جان دوست داشتنت .
اندازه می گیری !
حساب و کتاب می کنی !
مقایسه می کنی !
و خدا نکند حساب و کتابت برسد به آنجا که
زیادتر دوستش داشته ای ،
که زیادتر دل داده ای ،
که زیادتر گذشته ای ،
که زیادتر بخشیده ای ،
به قدر یک ذره ،
یک نقطه ،
یک ثانیه حتی !
درست از همانجاست که توقع آغاز می شود
و توقع آغاز همه ی رنج هایی است که به نام عشق می بریم …
همیشه پر از مهربانی می مانم…
حتی اگر هیچ کس قدر مهربانیم را نداند….
من ?خدایی? دارم…
که به جای همه جبران میکند…
ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺍﺕ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻻﯾﮏ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺍﻣﺎﻧﯽ،
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﺣﺎﺝ ﻗﺎﺳﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺣﻔﻆ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﻨﺪ؟ ! ؟ ! ؟؟؟
ﻫﯿﭻ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻌﺎﺭ ﻧﻪ ﻏﺰﻩ ﻧﻪ ﻟﺒﻨﺎﻥ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ ﻭ ﺑﻪ
ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﻫﻤﻨﻮﻋﺎﻧﺖ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯽ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﭘﺎﯼ ﺗﺮﻭﺭﯾﺴﺖ ﻫﺎﯼ
ﺷﯿﻄﺎﻥ ﺻﻔﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﺩ ﻧﮑﺎﺡ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻭﺣﺸﯽ ﻫﺎ ﺷﻮﯼ؟ ! ؟ ! ؟
ﻫﯿﭻ ﻣﯿﭙﻨﺪﺍﺭﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﻃﯽ ﻣﯿﭙﻨﺪﺍﺭﯾﺸﺎﻥ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻫﺮ
ﺷﺐ ﭼﻪ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻫﺎ ﻭﺗﻬﺪﯾﺪﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻋﻠﯿﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺗﻮ ﺧﻨﺜﯽ
ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ؟ ! ؟ ! ؟ !
ﭘﺲ ﺩﻧﯿﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﮐﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﻫﺎﯼ ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ…
خدایا!
آدمهای خوب سر راهمون بگذار … .
حس بسیار خوبیست هنگامی که در لحظه هجوم غم یا ناامیدی یا پریشانی؛
بی هوا کسی سر راه آدم سبز بشود…
کلامش؛ نگاهش؛ حتی نوشتهاش
آرامش و شادی و امید بپاشد به زندگی ات.
فقط از دستِ خودِ خدا برمیآمده که آن آدم را،
یا کلام و نگاه و نوشتهاش را برای آن لحظه خاص سرِ راه زندگی ما بگذارد.
شاید یکی از دعاهای روزانه ام این باشد که:
خدایا مارا واسطه ی خوب شدن حال دیگران قرار بده
آمین…
خطا از من است، می دانم
از من که سالهاست گفته ام ” ایاک نعبد”
اما
به دیگران هم دلسپرده ام…
از من که سالهاست گفته ام ” ایاک نستعین”
اما
به دیگران هم تکیه کرده ام.اما
رهایم نکن
بیش از همیشه دلتنگم
به اندازه ی تمام روزهای نبودنم…
خداوندا
دل به توسپرده ام
مرا به حال خود وا مگذار…
توکل چه کلمه زیبایی ست “تو” و “کل”…
وقتی “تو” ، “کل” را داری ..
به چه می اندیشی؟؟
ناراحت چه هستی ؟؟
وقتی با کلْ ، هستی..
با کل دنیا ..
با کل جهان هستی..
دلت قرص باشد..
چه زیباست “توکل”!!
توکل یعنی : اجازه دادن به خداوند که خودش تصمیم بگیرد.
تنها خداوندست که بهترینها را برای بندگانش رقم میزند.
فقط بخواهیم و آ رزو کنیم، اما پیشاپیش شاد باشیم وایمان داشته باشیم که رویاهایمان همچون بارانی در حال فرو ریختن اند.
پیشا پیش شاد باشیم و شکر گزار !
چرا که خداوند نه به قدر رویاهایمان بلکه به اندازه ایمان واطمینان ما انسانهاست، که می بخشد.