دانلود دوبله فارسی فیلم The Inn of the Sixth Happiness 1958

بابت نسخه کم حجم 480 بی نهایت ممنون

لطفا فیلمهای کلاسیک زیاد بذارین

سلام و سپاس از همگی تون. خواهش دارم ازتون که نام کارگردان و بازیگران اصلی رو هم بنویسید. اگر هم براتون امکان داره فیلم سه حرفه ای(رفقا) با بازی فرانکو نرو که وسترن هست رو هم برامون بصورت دوبله تهیه فرمایید. فیلمهای دهه 70 میلادی و قبل از اون هم خواهان بسیار داره. لبخند خدا همراهتون

این فیلم در چین فیلمبرداری نشده و به طور کامل در اسنودونیا، شمال ولز و انگلستان فیلمبرداری شده است. بیشتر بچه‌های فیلم بچه‌های چینی اهل لیورپول، خانه قدیمی‌ترین جامعه چینی در اروپا بودند. اول “شان کانری” برای نقش کاپیتان لین در نظر گرفته شده بود. این فیلم بسیار زیبا بر اساس داستان واقعی ساخته شده اما فیلمسازان تغییرات زیادی در اصل داستان دادند طوری که خود گلدیس آیلوارد از نادرستی فیلم به شدت ناراحت بود. اگر چه او به لطف محبوبیت فیلم و مصاحبه های تلویزیونی و رسانه ای به چهره ای مورد علاقه بین المللی تبدیل شد اما او از به تصویر کشیدن اش در فیلم و آزادی های فراوانی که در آن صرف شد، ناراحت شد. اینگرید برگمان قد بلند سوئدی با جثه کوچک، موهای تیره و لهجه کاکنی (شمال لندنی) آیلوارد ناسازگار بود. تلاش آیلوارد و خانواده اش برای انجام سفر اولیه اش به چین به نفع طرح داستان کارفرمایش که «متأسفانه برای «دوست قدیمی خود» جین لاوسون نامه نوشت» نادیده گرفته شد. سفرهای خطرناک و پیچیده آیلوارد در سراسر روسیه و چین و ژاپن کنار گذاشته شد و به “چند سرباز بی ادب” کاهش یافت، پس از آن قطار هالیوود او را به زیبایی به چین رساند. بسیاری از شخصیت ها و نام ها تغییر کردند حتی زمانیکه این نام‌ها معنی مهمی داشتند، مانند نام فرزند خوانده‌ هایش و مسافرخانه، که در واقع به دلیل اعتقاد چینی‌ها به عدد 8 به عنوان عدد مبارک و فرخنده نامگذاری شده بود. مسافرخانه هشت خوشبختی ، در چینی این نام بر اساس هشت فضیلت بود. نام چینی گلدیس آیلوارد به معنای نیکوکار و با فضیلت به “جین آی” به معنی عشق واقعی تغییر کرد که در واقع مربوط به عشق جهانی است که توسط فیلسوف باستانی مو زی مطرح می شود. سرهنگ لین نان نیمه اروپایی به تصویر کشیده شد، تغییری که به نظر او توهین آمیز به اصل و نسب واقعی چینی او بود و احساس کرد که صحنه های عاشقانه تزیین شده هالیوود در فیلم به شهرت او لطمه می زند. گلدیس آیلوارد نه تنها هرگز مردی را نبوسیده بود، بلکه پایان فیلم شخصیت او را به تصویر می‌کشید که یتیمان را ترک می‌کرد تا دوباره به سرهنگ بپیوندد، درحالیکه در واقعیت او در سن 60 سالگی از کار برای یتیمان بازنشسته شد و بقیه عمر خود را وقف یتیمان تایوان کرد و در تایپه به خاک سپرده شد. درست است که او در سال 1938 تقریباً 100 کودک را در فاصله 100 مایلی ایمن از مهاجمان ژاپنی هدایت کرد. اما زندگی واقعی با فیلم بسیار متفاوت بود. در پایان سفر، « مُبَلَّغ با چشمان قهوه‌ای و متواضع عملاً بیهوش و دچار هذیان و حصبه و تب بود».
گلدیس آیلوارد در 24 فوریه سال 1902 متولد شد، یکی از سه فرزند توماس جان آیلوارد (پستچی) و روزینا فلورانس، خانواده ای طبقه کارگر از ادمونتون، شمال لندن. گلدیس از اوایل نوجوانی خود به عنوان خدمتکار خانه کار می کرد. پس از فراخوانی برای رفتن به خارج از کشور به عنوان یک مُبَلَّغ مسیحی، او توسط هیئت داخلی چین پذیرفته شد تا در یک دوره سه ماهه مقدماتی برای مبلغان مشتاق تحصیل کند. به دلیل عدم پیشرفت او در یادگیری زبان چینی، به او پیشنهاد آموزش بیشتر داده نشد. در 15 اکتبر 1930، آیلوارد پس از کار برای “سِر فرانسیس یانگ هاسبند”، پس انداز زندگی خود را در مسیر قطار به یانگ چنگ، استان شانشی، چین صرف کرد. این سفر خطرناک در زمانیکه اتحاد جماهیر شوروی و چین در یک جنگ اعلام نشده بودند، او را از طریق راه آهن ترانس سیبری به سراسر سیبری برد. او توسط روس ها بازداشت شد، اما با کمک محلی و بالابر از یک کشتی ژاپنی توانست فرار کند. سپس با کمک کنسول بریتانیا به سراسر ژاپن سفر کرد و با کشتی دیگری به چین رفت. به محض ورود به شهرستان یانگ‌چنگ، آیلوارد با یک مُبَلَّغ مسن‌تر به نام «جانی لاوسون» برای کمک به مدیریت مسافرخانه هشت خوشبختی نامی بر اساس هشت فضیلت : عشق، تقوا، ملایمت و مدارا، بردباری، وفاداری، حقیقت، زیبایی و فداکاری کار کرد. در آنجا، او و خانم لاوسون نه تنها از مسافران پذیرایی می کردند، بلکه داستان هایی را در مورد حضرت عیسی به امید گسترش مسیحیت به اشتراک می گذاشتند. او برای مدتی به عنوان دستیار دولت جمهوری چین به عنوان “بازرس پایی” با گردش در حومه شهر برای اجرای قانون جدید علیه بستن پای دختران جوان چینی خدمت کرد. او با موفقیت های زیادی در زمینه ای روبرو شد که مقاومت های زیادی و حتی گاهی خشونت علیه بازرسان ایجاد کرده بود. آیلوارد در سال 1936 تابعیت جمهوری چین را دریافت کرد و در میان مردم شخصیتی محترم بود، یتیمان را پذیرفت و چندین نفر را به فرزند خواندگی گرفت، در شورش ناآرام زندان مداخله کرد و از اصلاحات زندان حمایت کرد و بارها جان خود را برای کمک به نیازمندان به خطر انداخت. در سال 1938، این منطقه توسط نیروهای ژاپنی مورد تهاجم قرار گرفت و آیلوارد بیش از 100 کودک یتیم را علیرغم زخمی و مریض بودن در امنیت بر فراز کوه ها هدایت کرد و شخصا از آنها مراقبت کرد و بسیاری را به مسیحی کرد. زمانیکه تصور می‌شد زندگی او در چین در خطر بزرگی از جانب کمونیست‌ها قرار دارد زیرا ارتش فعالانه به دنبال مبلغان بود در سال 1949 به بریتانیا بازگشت و در بیسینگ استوک مستقر شد، سخنرانی‌های زیادی در مورد کارش ایراد کرد. پس از مرگ مادرش، آیلوارد به دنبال بازگشت به چین بود. پس از طرد شدن توسط دولت کمونیست و اقامت در هنگ کنگ تحت کنترل بریتانیا، سرانجام در سال 1958 در تایوان ساکن شد و در آنجا یتیم خانه گلدیس آیلوارد را تأسیس کرد و تا زمان مرگش در سال 1970 به اداره آن ادامه داد. او همچنان به عنوان یک قهرمان ملی شناخته می شود.