- Admin
- ۲۲ مهر ۱۳۹۴
- تسلیت
- 35795 بازدید
- ۱۹ نظر
اس ام اس و پیامک های تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ماه محرم 1394
مجموعه جملات زیبا و اشعار دلنشین ویژه ماه محرم الحرام 1436
از غم بی کسی ات حوصله سر می آید
دست و پا میزنی و خون به جگر می آید
در قدوم تو سر انداختن و جان دادن
به خدا از من عاشق شده بر می آید
طفلی اگر بزرگ شود با کریم ها
یک روز میشود خودش از کریم ها
عبدلله حسین شدم از قدیم ها
دل میدهند دست عمو ها یتیم ها
شیعیان دیگر هوای کربلا دارد حسین
روی دل با کاروان کربلا دارد حسین
از حریم کعبه جدش به اشکی شست چشم
مروه پشت سر نهاد٬ اما صفا دارد حسین
چیست این ناله؟ عزا، بهرِ که؟ از آنِ حسین
جان و دل چون شود این ماه؟ به قربانِ حسین
سینه ام سوخت، دلم غم آمد
دیده ام اشک ز ماتم آمد
سببِ خون دلم پرسیدم
مادرم گفت محرم آمد
دل دمادم نینوایی می شود
بار دیگر کربلایی می شود
موسم ماه محرم می رسد
دل به یکباره هوایی می شود
از اوّل زندگی ام اسمت و فریاد می زنم
وقتی محرم می رسه گریه کنان داد می زنم
از اوّل زندگی ام عشق تو حاصلم شده
روضه ی دشت کربلا بدجوری قاتلم شده
ای هلال خون دوباره سر زدی
ای محرم بار دیگر آمدی
زخم دل با دیدنت کاری شده
خون به دامان افق جاری شده
خبر آمد ز مهی بوی خدا می آید
ماه داغ دل ما غرق نوا می آید
دل ببازید عزیزان که زمان الم است
ماه اشک و الم و کرب و بلا می آید
بین اشک این چشمای من
ببین بغض این شبهای من
پشیمونم که گفتم آقا
بیا کوفه ای مولای من
ذکر وداع من امشب میا حسین
صدای دسته ی زنجیرزن، غمی در من
و شعله می کشد اکنون جهنمی در من
شب است و از همه سو خیمه می زند اندوه
که تا بنا شود از نو محرّمی در من
دل من گرفته باز محرمه محرمه
فصل گریه ها و فصل ماتمه محرمه
خیمه ی عزا رو توی دلها بر پا بکنیم
معجر سوخته ی عمه پرچمه محرمه
دلی که سینه زن هر شب محرم شد
صدای هر تپشش ذکر یا حسینَم شد
به یاد غربت یک لحظه تو این گونه
بساط گریه هر روز من فرا هم شد
ماه عشق و عاشقی آمد ز راه
صاحب دلهای پر غم، ماه من
در تمام سال، از داغ حسین
روی چشمت هست شبنم، ماه من
اگر چه مثل محّرم نمی شوم هرگز
جدا ز روضه و ماتم نمی شوم هرگز
مرا ببخش مرا چون که خوب می دانم
که توبه کردم و آدم نمی شوم هرگز
ماه خون، ماه اشک، ماه ماتم شد / بر دل فاطمه، داغ عالم شد
محرم آمد و ماه عزا شد / زمین کربلا ماتم سرا شد
فرا رسیدن ایام عزای حسینی تسلیت باد…
ای تـیر، خـطا کـن! هـدفــت قــلب ربـاب اسـت
یـا حـنـجره سـوخـتـه تـشنـه آب ؟
کـوتـاه بـیا تـیر سـه شـعـبه، کـمی آرام . .
ای قـوم ظـالم حـداقـل کـم کـنـید هـلـهـله هـا را. .
کـشـتن شـش مـاهـه کـه هـوار نـدارد
مدتی هست که زخم دل من خورده نمک
از کس و ناکس و بیگانه شنیدم متلک
رَحمهُ الّٰله عَلَی الحُبَّ حُسینِ بنِ عَلی
سر ارباب سلامت،حرف مردم به درک
باز هم چشم به راهم که مُحرّم برسد..
بوی اسپند عزایش به مشامم برسد…
کاش امسال، مُحرّم به دعای زهرا (س)
خبرآمدن منجی عالم برسد…
اللهم عجل لولیک الفرج
سلام ما به محرم، به غصه و غم مهدی
به چشم کاسه خون و به شال ماتم مهدی
سلام ما به محرم، به شور و حال و عیانش
سلام ما به حسین و به اشک سینه زنانش…
عرض تسلیت و التماس دعا
مامور قبض روح خدا، دور ما نگرد / ما کربلا ندیده به تو جان نمی دهیم
مادَرِ آب کجایی پسرت آب نَخورد
پِدَرِ خاک کجایی پسرت خاک نشد…
السّلامُ عَلَیکَ یا أباعَبدِالّلهِ الحُسَین
در خــیمه صدای آب آب افتاد
در سینه زینـب اضطراب افتاد
یک دســت میان راه آب افتاد
یک دسـت به عشـــق آفتاب افتاد
یــا بــاب الحوائـــج…
دست من و تو نیست اگر نوکرش شدیم
خیلی حسین زحمت ما را کشیده است
التماس دعا
آبرویم را بگیر و آب رویم را نگیر
گریه ام وقتی نمیگیرد خجالت میکشم…
روسیاهم یا سیدالشهدا
شده ماه محرم سرت سلامت فاطمه (س)،
مه اشک است و ماتم سرت سلامت فاطمه (س)؛
خون روان از دوعین است، مه قتل حسین (ع) است.
شده عالم سیه پوش از داغ هفتاد و دو تن،
میشود خاک صحرا بر یوسف زهرا کفن؛
رسد از باغ جنت با چشم گریان فاطمه (س)،
گهی آید درگودال گاهى کنار علقمه.
قلبها برای آرامش دستها برای حک کردن عشق بر روی سینه
عقل در انتظار جنون نفس ها به شماره افتاده
آری “محرم” آمده…
آنان که به گوش دل شنیدند تو را
رفتند و به پای دل رسیدند تو را
آن کوردلان که بر دلت تیر زدند
دیدند تو را، ولی ندیدند تو را
ایام سوگواری حسینی تسلیت باد
چـه خـستـگی ای بـهتر از خـستـگیه بـعد از داربـست و سیـاهی زدن؟
چـه دردی بـهتر از درد سر شونـه هــا بــعد از زنــجـیر زدن؟
نــوکـری شغل شریـفیست، گـر تـو اربـاب بـاشی …
صد بار خوانده ای و دوباره بخوان، کم است
دنیا اگر تمام شود روضه خوان، کم است
دیدار ما قیامتیان، هیئتِ بهشت
اینجا برای سینه زدن، جایمان کم است…
التماس دعا
دانلود مداحی,کارت پستال,شهادت امام حسین (ع),تاسوعا,عاشورای حسینی
بهشت صرفا زیر پای مادران نیست !
می تواند زیر پای پدران هم باشد
.
.
.
.
.
.
آدرس:
کربلا
۶گوشه
پائین پای ابا عبدالله(ع)
کسی که امام زمان خودش را نشناسد در زمان جاهلیت مرده است
یا مهدی(ع)حسین را کسانی کشتند که امام زمان خود را نشناختند
یا مهدی
یامهدی
یا مهدی
کمک کن محرم نزدیکه وقتی برای امام حسین گریه میکنم
تورا بشناسم وفقط ظهورتورا بخواهم
مـی دونـین مـعـجـزه آقـام حـسـیـن چـیـه ؟ ایـنه کـه 1400 سـال بـعـد شـهـادتـش،تـو خـطـرنـاک تـریـن کـشـور دنـیـا کـه یکی ازخـطـرنـاک تـرین گـروه تـروریـستـی(داعـش) تـوش فـعـالـه بـیـش از 20 مـیـلیـون آدم مـیـرن زیـارتـش اونـم پـای پـیـاده بـی هـیـچ تـرس و واهـمـه ای و بـا عشق حسین(ع) . . .
یااباعبدالله ….
من زخودهیچ ندارم که به ان فخرکنم
هرچه دارم همه ازنوکری خانه توست
جزدرخانه توهیچ کجاخیری نیست
هرچه خیراست حسین جان به
درخانه در توست…
روی دستش “پسرش” رفت ولی “قولش نه”
نیزه ها تا “جگرش” رفت ولی “قولش نه”
این چه خورشید غریبی است که با حال نزار
پای “نعش قمرش” رفت ولی “قولش نه”
شیر مردی که در آن واقعه “هفتاد و دو” بار
دست غم بر “کمرش” رفت ولی “قولش نه”
هر کجا می نگری “نام حسین است و حسین”
ای دمش گرم “سرش” رفت ولی “قولش نه”
ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ ﻣﺮﺍ مستِ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ؛عاشقِ دربستِ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍلله
ﻣﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺎﺩرِ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﺑﺪ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ
ﮐﻪ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﺳﺖ ﻣﺮﺍ دستِ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
ﭘﺪﺭﻡ ﯾﺎﺩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩ ﺣﺴﯿﻨﯽ ﺑﺎﺷﻢ
ﻧﻮﮐﺮﺵ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﭘﺎبستِ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
ﺑﻪ یلِ ﺍﻡ ﺑﻨﯿﻦ،ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺒﺎﺱ ﻗﺴﻢ
ﻫﺴﺖ،هستیِ ﻣﻦ ﺍﺯ هستِ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺣﻮﺭ ﻭ ﻣﻠﮏ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻨﺖ نبُوَد
ﺟﻨﺖ ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺸﺴﺘﻪ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﮔﺮ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ
نوکرم،نوکرِ دربستِ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
بأبی أنت واُمی و نفسی یا اباعبدالله….
یاابوالفضل العباس(ع)
خیمه ماه محرم زده شد بر دل ما …
باز نام تو شده زینت هر محفل ما …
جز غم عشق تو ما را نبود سودایی…
عشق سوزان تو آغشته به آب و گل ما ….
السلام علیک یا ابا عبدالله
ایام سوگواری سیدالشهدا (ع)بر همگان تسلیت باد
فرا رسیدن ماه محرم الحرام و ایام سوگواری سید و سالار شهیدان را به همه شیعیان جهان تسلیت می گویم
“حسین جان ”
دوباره مثل همیشه خجالتم دادی…
برای عرض ارادت لیاقتم دادی…
تعجبم توکجا این حقیرساده کجا…
همیشه گفته ام آقا تو عزتم دادی…
همین که خط نکشیدی به نام من ممنون…
چه شدکه این همه شوق ارادتم دادی …
وفا ندیده ای ازمن قبول اما …
خودت به رحمت شاهانه عادتم دادی…
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین علیه السلام
ببخشید یکم طولانیه اما زیباست:
خواب بودم، خواب دیدم مرده ام/
بی نهایت خسته و افسرده ام/
تا میان گور رفتم دل گرفت/
قبر کن سنگ لحد را گل گرفت/
روی من خروارها از خاک بود/
وای، قبر من چه وحشتناک بود!
بالش زیر سرم از سنگ بود/
غرق ظلمت، سوت و کور تنگ بود/
هر که آمد پیش، حرفی راند و رفت/
سوره ی حمدی برایم خواند و رفت/
خسته بودم هیچ کس یارم نشد/
زان میان یک تن خریدارم نشد/
نه رفیقی، نه شفیقی، نه کسی/
ترس بود و وحشت و دلواپسی/
ناله می کردم ولیکن بی جواب/
تشنه بودم، در پی یک جرعه آب/
آمدند از راه نزدم دو ملک/
تیره شد در پیش چشمانم فلک/
یک ملک گفتا: بگو دین تو چیست؟
دیگری فریاد زد: رب تو کیست؟
گر چه پرسش ها به ظاهر ساده بود/
لرزه بر اندام من افتاده بود/
هر چه کردم سعی تا گویم جواب/
سدّ نطقم شد هراس و اضطراب/
از سکوتم آن دو گشته خشمگین/
رفت بالا گرزهای آتشین/
قبر من پر گشته بود از نار و دود/
بار دیگر با غضب پرسش نمود:
ای گنه کار سیه دل، بسته پر/
نام اربابان خود یک یک ببر/
گوئیا لب ها به هم چسبیده بود/
گوش گویا نامشان نشنیده بود/
نامهای خوبشان از یاد رفت/
وای، سعی و زحمتم بر باد رفت/
چهره ام از شرم میشد سرخ و زرد/
بار دیگر بر سرم فریاد کرد:
در میان عمر خود کن جستجو/
کارهای نیک و زشتت را بگو/
هر چه می کردم به اعمالم نگاه/
کوله بارم بود مملو از گناه/
کارهای زشت من بسیار بود/
بر زبان آوردنش دشوار بود/
چاره ای جز لب فرو بستن نبود/
گرز آتش بر سرم آمد فرود/
عمق جانم از حرارت آب شد/
روحم از فرط الم بی تاب شد/
چون ملائک نا امید از من شدند/
حرف آخر را چنین با من زدند:
عمر خود را ای جوان کردی تباه/
نامه اعمال تو باشد سیاه/
ما که ماموران حق داوریم/
پس تو را سوی جهنم می بریم/
دیگر آنجا عذر خواهی دیر بود/
دست و پایم بسته در زنجیر بود/
نا امید از هرکجا و دل فکار/
می کشیدندم به خِفّت سوی نار/
ناگهان الطاف حق آغاز شد/
از جنان درهای رحمت باز شد/
مردی آمد از تبار آسمان/
دیگران چون نجم و او چون کهکشان/
صورتش خورشید بود و غرق نور/
جام چشمانش پر از خمر طهور/
چشمهایش زندگانی می سرود/
درد را از قلب انسان می زدود/
بر سر خود شال سبزی بسته بود/
بر دلم مهرش عجب بنشسته بود/
کِی به زیبائی او گل می رسید/
پیش او یوسف خجالت می کشید/
دو ملک سر را به زیر انداختند/
بال خود را فرش راهش ساختند/
غرق حیرت داشتند این زمزمه/
آمده اینجا حسین فاطمه؟!
صاحب روز قیامت آمده/
گوئیا بهر شفاعت آمده/
سوی من آمد مرا شرمنده کرد/
مهربانانه به رویم خنده کرد/
گشتم از خود بی خود از بوی حسین (ع)/
من کجا و دیدن روی حسین (ع)/
گفت: آزادش کنید این بنده را/
خانه آبادش کنید این بنده را/
اینکه این جا این چنین تنها شده/
کام او با تربت من وا شده/
مادرش او را به عشقم زاده است/
گریه کرده بعد شیرش داده است/
خویش را در سوز عشقم آب کرد/
عکس من را بر دل خود قاب کرد/
بارها بر من محبت کرده است/
سینه اش را وقف هیئت کرده است/
سینه چاک آل زهرا بوده است/
چای ریز مجلس ما بوده است/
اسم من راز و نیازش بوده است/
تربتم مهر نمازش بوده است/
پرچم من را به دوشش می کشید/
پا برهنه در عزایم می دوید/
بهر عباسم به تن کرده کفن/
روز تاسوعا شده سقای من/
اقتدا بر خواهرم زینب نمود/
گاه میشد صورتش بهرم کبود/
تا به دنیا بود از من دم زده/
او غذای روضه ام را هم زده/
قلب او از حب ما لبریز بود/
پیش چشمش غیر ما ناچیز بود/
با ادب در مجلس ما می نشست/
قلب او با روضه ی من می شکست/
حرمت ما را به دنیا پاس داشت/
ارتباطی تنگ با عباس داشت/
اشک او با نام من می شد روان/
گریه در روضه نمی دادش امان/
بارها لعن امیه کرده است/
خویش را نذر رقیه کرده است/
گریه کرده چون برای اکبرم/
با خود او را نزد زهرا (س) می برم/
هرچه باشد او برایم بنده است/
او بسوزد، صاحبش شرمنده است/
در مرامم نیست او تنها شود/
باعث خوشحالی اعدا شود/
گرچه در ظاهر گنه کار است و بد/
قلب او بوی محبت میدهد/
سختی جان کندن و هول جواب/
بس بود بهرش به عنوان عقاب/
در قیامت عطر و بویش می دهم/
پیش مردم آبرویش می دهم/
آری آری، هرکه پا بست من است/
نامه ی اعمال او دست من است/
ناگهان بیدار گردیدم زخواب/
از خجالت گشته بودم خیس آب/
دارم اربابی به این خوبی ولی/
می کنم در طاعت او تنبلی؟
من که قلبم جایگاه عشق اوست/
پس چرا با معصیت گردیده دوست؟
من که گِریَم بهر او شام و پگاه/
پس به نامحرم چرا کردم نگاه
حـس مـیـکنی؟
داره بــوی دلـهره مـیاد، آره تـپشهای دل زیـنـبه،
هـر قـدم بـه کـربلا نـزدیـک مـیشن دلـشورش بـیـشتـر مـیـشه.
نمـیدونم از داداشش پـرسیده کـه چـی قـراره سـرمـون بـیـاد یـا نـه؟
شاید یـه چـیزائی مـتـوجه شـده ،خـدایا چـرا ضـربان قـلبـم تـند تـند مـیزنـه؟ خدا کـجا داریـم مـیریم؟
چرا مـناجـاتـای حـسین لـحنـش فـرق کـرده؟ چـرا عـباس اینقدر دور بـچه هـا مـیگرده؟
گـریـه هـای شیـرخـواره هـم کـم شـده..
هیچکس نمیفهمه زینب چی کـشیده و چه جـور دلـشوره ای داشتـه …
السلام علیک یا زینب کبری (س)
سلام خدمت شما
قبول باشه عزاداریاتون
محرم الحرام 1437 صحیح می باشد.
التماس دعا…
?ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺭﺣﯿﻢ ﭘﻮﺭ ﺍﺯﻏﺪﯼ?
ﻗﻼﺩﻩ ﻣﻴﺒﻨﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﻧﺸﺎﻥ ﻭ ﺻﺪﺍﻯ ﺳﮓ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻭﺭﻧﺪ
ﻭ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺍﺳﻢ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﻟﻠﻪ ، ﭘﺎﺭﺱ ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ. ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻣﺴﺎﻝ ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ، ﺩﺭ ﻣﺸﻬﺪ ﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺷﺪ . ﻗﻼﺩﻩ
ﺑﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺁﻥ ﻣﺪﺍﺣﻰ ﻛﻪ ﺑﺎﻻ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ، ”
ﻛﻨﻢ ﻋﻮ ﻋﻮ ، ﺩﻫﻢ ﺩﺳﺖ ﻭﻻﻳﺖ “، … ﺟﻤﻌﻴﺖ
ﻳﻜﻤﺮﺗﺒﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺪﺍﻯ ﺳﮓ! ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ﺩﻭ
ﺩﻗﻴﻘﻪ ….ﺑﻌﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ، ” ﻳﻚ ﺗﻜﻪ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺍﻣﺸﺐ
ﺑﺲ ﺍﺳﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺁﻗﺎ “! ، ﺫﻛﺮ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﻗﺎﻃﻰ ﻋﻮﻋﻮ
ﺳﮓ !؟
ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﺣﺖ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﻟﻠﻪ ﺩﻓﺎﻉ ﻛﻨﻴﻢ ، ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ
ﻋﺎﺷﻮﺭﺍﻯ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺩﻓﺎﻉ ﻛﻨﻴﻢ .
ﻫﻴﺌﺖ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﻫﻤﻪ ﻟﺨﺖ ، ﺑﻌﺪ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ ﺍﺩﺍﻯ ﻣﺴﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ، ﻓﻴﻠﻢ ﺍﺵ ﻫﺴﺖ، ﺑﺮﻭﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ، ﻃﻔﻠﻚ ﺑﭽﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﺎﺁﮔﺎﻩ ﺷﻴﻌﻪ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭﻫﺎ
ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻘﺮﺏ ﺑﻪ ﺍﺑﺎﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ. ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﺩﺍﻯ ﻣﺴﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻭﺭﻧﺪ، ﺑﻌﺪ ﻣﺪﺍﺣﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ
ﻣﻴﺰﻧﺪ ﻛﻪ ” ﻣﺎ ﮔﺮ ﺯﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﻣﻴﺘﺮﺳﻴﺪﻳﻢ، ﺩﺭ
ﻣﺤﻔﻞ ﻋﺸﺎﻕ ﻧﻤﻴﺮﻗﺼﻴﺪﻳﻢ ” ، ﻧﺎﻣﺮﺩ! ﻣﺤﻔﻞ ﻋﺸﺎﻕ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﺤﻔﻞ ﻋﺸﺎﻕ ﺯﻳﺮ ﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥ ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻰ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﺩﺟﻠﻪ ﺑﻮﺩ، ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻴﺎﻣﺪﻯ ﺣﺴﻴﻦ ﺣﺴﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻰ ﻭ ﻣﻴﺮﻗﺼﻴﺪﻯ ، ﻣﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﻗﺺ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺯﻳﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺁﺗﺶ ﻭ ﺧﻮﻥ ﺩﻳﺪﻳﻢ ، ﺗﻮ
ﺭﻗﺎﺻﻰ! ؟ ،ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ” ﺭﻗﺎﺻﻢ ﻭ ﺭﻗﺎﺻﻢ ، ﺭﻗﺎﺻﻪ
ﻋﺒﺎﺳﻢ ” ، ﻋﺒﺎﺳﻰ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﻗﻄﻊ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
” ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺍﻥ ﻗﻄﻌﺘﻤﻮﺍ ﻳﻤﻴﻨﻰ ، ﺍﻧﻰ ﺍﺣﺎﻣﻰ ﺍﺑﺪﺍً ﻋﻦ
ﺩﻳﻨﻰ” ، ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺮﻭ ﻣﻜﺘﺐ ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺎﺱ ﻫﺴﺘﻴﺪ؟ ﺷﻤﺎﻫﺎ
ﺍﺻﻼً ﺑﻪ ﻣﻜﺘﺐ ﻛﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ .
ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻣﺎﻥ ﻛﻨﻨﺪ، ﻣﺎ ﺳﮓ
ﺧﺎﻧﮕﻰ ﺷﺎﻫﻴﻢ، ﺑﻌﺪ ﺩﺍﺩ ﻣﻴﺰﻧﺪ، ” ﺧﺮﺍﺑﻢ ﻭ ﻣﺴﺘﻢ ،
ﻣﺴﺖ ﻭ ﺧﺮﺍﺑﻢ، ﻣﻦ ﺳﮓ ﺧﺎﻧﮕﻰ ﺑﻰ ﺑﻰ ﺭﺑﺎﺑﻢ” ،
ﺑﻌﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺻﺪﺍﻯ ﺳﮓ ….، ﺑﻌﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ” ﻭﺍﻟﻠﻪ
ﺻﺪ ﻗﺪﺡ ﺑﺸﻜﺴﺖ ، ﺣﻀﺮﺕ ﺷﺮﺍﺏ،ﺣﺴﻴﻦ “!!! ، ﺑﻪ
ﺳﻴﺪﺍﻟﺸﻬﺪﺍﺀ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣﻀﺮﺕ ﺷﺮﺍﺏ!!! ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ
ﻋﺰﺍﻯ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺍﺳﺖ؟ ! ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻛﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ
ﻫﻴﺌﺖ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻓﻴﻠﻢ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﻭﻫﺎﺑﻰ ﻫﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺷﺒﻜﻪ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﭘﺨﺶ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ
ﺳﻰ ﺩﻯ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻦ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻣﺮﺗﻴﻜﻪ
ﻭﻫﺎﺑﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭘﺨﺶ ﻓﻴﻠﻢ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺐ ! ﺷﻤﺎ
ﺑﻴﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﺣﺴﻴﻦ ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ، ﻳﺎ
ﻳﺰﻳﺪ؟!!!
ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻯ ﺁﺵ ﻭﻫﺎﺑﻰ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻣﻴﺰﻧﻰ، ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻯ
ﻫﻴﺰﻡ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻯ ﺯﻳﺮ ﺩﻳﮓ ﺁﻧﻬﺎ …
“ﺗﺸﻴﻊ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ، ﺍﺳﻼﻡ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎﻳﻰ ” ﺷﺒﻜﻪ ﻳﻚ، ٢۴
ﺁﺑﺎﻥ٩٣
چای روضه صحبتش از چای معمولی جداست
اهل چایی نیستم، این نیتش صرفا شفاست
ما نمک پرورده این خاندان هستیم و بس
هرکسی سائل شود اینجا یقینا پادشاست
السلام علیک یا ابا عبداللّه…
بسم رب الروضه ها
عالم به ماتم تو حسینیۀ غم است
یعنی که فصل سوک و عزا، فصل ماتم است
از عرش تابه فرش تمام فرشتگان
فریاد می زنند که #ماه_محرم است
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شصت شب از صبح تا شب نوکری در روضه ها
طعنه خوردن،سوختن پای شما را خواستم
گرچه ناقابلتر از این حرف ها هستم ولی
یک #زیارت_اربعین پایین پا را خواستم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
#دود_اسفند_محرم، شال مشکی، پیرهن
خوب شد آورده ام یک سال دیگر هم دوام
نوحه و شورو دو دم دارند بر سر می زنند
واجب عینی است حالا گریه کردن بر کدام؟
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عالم محرم است #سلام_علی_الحسین
این ذکر عالم است سلامُ علی الحسین
این جمله واجب است بگوییم و بشنویم
هرجا که پرچم است سلامُ علی الحسین
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آنقدر با لباس عزا #سینه_میزنیم
تا تار و پود پارچه را نخ نما کنیم
زیبا ترین وضوی محرم که گریه است
باید که اشک را به نظر کیمیا کنیم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چشمی که از برای تو گریان نمی شود
باید حـواله داد به دست جـهنمش
جانم فدای ِ #محتشم و خانواده ات
با این چه نوحه و چه عزا و چه ماتمش
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
#بوی_محرمش همه جارا گرفته است
وقتش رسیده تا دو سه ماهی صفا کنیم
.
.
.
.
قال معصوم:
وقتی محرم فرا میرسید پدرم خندان دیده نمیشد
رعایت کنیم
برا ما هم دعا کنید…
کـربـلا خـود را مــهــیا کــن کـه مـی آیـد حـسـیـن
از جـفــا خــود را مـبرا کـن کـه مــی آیـد حـسـیـن
ذره ذره خــاک خــود را شـسـتشو کـن در فــــرات
چـون حرم آغـوش خـود واکن که می آید حـسـیـن
هــمـره او هــســت زیــنـب بـــا زنـــان و کـودکــان
خیـمـه ای ازعـشـق بـرپـاکن که می آید حـسـیـن
او زمـکـه تـــا بــه ایــنـجا طــی مـنـزل کـرده است
بـــا قــدوم او مـــدارا کـن کـه مـی آیــد حــسـیـن
مـــن گــمانـم در ســفـر از تــشنــگی آزرده اسـت
جــامی از آب گــوارا کـن کــه مـی آیـــد حــسـین
در خــیمه صدای آب آب افتاد
در سینه زینـب اضطراب افتاد
یک دســت میان راه آب افتاد
یک دسـت به عشـــق آفتاب افتاد
هرگز گره ام از علمت وا شدنی نیست
غیر از تو کسی در دل من جا شدنی نیست
هر جا که حسین است همان جاست بهشتم
پس هیچ کجا غیر تو زیبا شدنی نیست
مجنونم و از عمر خودم درک نمودم
یک لحظه بدون غم لیلا شدنی نیست
کاش سهراب اینگونه میگفت:
آب را گل نکنید
شاید از دور علمدار حسین (ع)
مشک طفلان بر دوش،
زخم و خون بر اندام،
میرسد تا که از این آب روان،
پر کند مشک تهی،
ببرد جرعه آبی برساند به حرم،
تا علی اصغر (ع) بی شیر رباب (س)
نفسش تازه شود و بخوابد آرام…
آب را گل نکنید
تا که شرمنده نگردد عباس (ع)
تا که پژمرده نگردد گل یاس
التماس دعا